Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Μάταια

Σαν πέσει η νύχτα
βαρειά και ασφυκτική
σαν του θανάτου την αγγάλη
πέφτω και γώ σαν έκπτωτος υιός.
Και όταν σβύσει της χαράς το φώς
αφουγκράζομαι την αίσθηση του τέλους.
Και αναρωτιέμαι.
Αναρωτιέμαι που είσαι και τι κάνεις.
Και μέσα στο σκοταδι θυμάμαι
πως για σένα δεν υπάρχω.
Στο σκοτάδι με πέταξες.
Σαν θρύλο πεσμένο απο ψηλά.
Με τσάκισες.
Μάταια σε ψάχνω στο σκοτάδι.
Μάταια όλα τώρα πιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.