Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Θα περάσει

Πάντα ήταν έτσι.
Φλεγματική.
Πραγματικότητα την είπαν.
Ποτέ μια πουτάνα,
δεν είχε πιο ταιριαστό όνομα.

Και 'μεις πονάμε.
Βογκάμε.
Ερπετά που σέρνονται,
στα υγρά πεζοδρόμια.
Στα παγκάκια.
Στα ξένα χείλη.

Τι νόμιζες ρε άθλιε;
Ότι θα άφηνες παρακαταθήκη τρανή;
Όχι.
Σύρθηκες στην ματαιοδοξία σου.
Έτσι την είπαν.
Και αυτή του επαγγέλματος.


Σώπα, σώπα.
Μην κλαις.
Εδώ στην άκρη που είσαι.
Μην φοβηθείς.

Χαμογέλα μαλάκα.
Και πέσε.

Απο αυτό το όνειρο μαλακά,
να σηκωθείς σου εύχομαι.

Ένα όνειρο είναι δαύτη.
Η πραγματικότητα.


Θα περάσει.

Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

Περαστικές Ομοβροντίες



Σε τζάμι επάνω.
Κολλάει το βλέμμα.
Περαστικές ομοβροντίες,
χαμένων ψυχών.

Βουλιάζουμε.
Στην απάνθρωπη δυσπλασία,
της ψυχής μας.
Έργο ημιτελές.

Που είσαι κτίστη;
Που είσαι Πατέρα;
Μόνο βροχή στέλνεις.
Μόνο σιωπή.

Τα δάκρυα δεν ξεπλένουν.
Κυλάει το σκότος.
Νωχελικά.
Ωμά.

Λάμψεις/ψυχές/μάτια
στο σκότος δοσμένα.
Κολλάει το βλέμμα.
Απόψε με θλίψη.

Δυο μάτια σου λένε,
όσα τα χείλη δεν είπανε ποτέ.

Σ'αγαπάω/μου λείπεις/φοβάμαι/
πονάω/κλαίω/γιατί


Ας είναι αυτή η κηδεία μας.
Και ο επιτάφιος μας.
Μύρισε η γαζία στην γωνία.

Στο τζάμι έμεινε το αποτύπωμα.
Της καταραμένης/άδοξης/πουτάνας/
ψυχής μου.

Σ'αγαπώ/Σε μισώ/


Λάμψη

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Κρότος


Δεν φοβάμαι..
δεν φοβάμαι σου λέω,
μη γεράσω
μη σαπίσω
μην ψοφήσω στην πέτρινη άκρη ενός δρόμου,
αυτού του δρόμου..
Τίποτα δεν φοβάμαι.
Μόνο τη γαμημένη ώρα φοβάμαι
που τα χέρια μου θα τρέμουν,
τα χείλη σου θα σβήνουν..
Ούτε να σ' αγκαλιάσω ίσως δεν θα μπορώ,
να σε αγγίξω,
να σε φιλήσω,
να σε γευτώ.
Και ίσως τότε..
τα μάτια μας δεν θα γνωρίζουν,
τ' αυτιά μας δεν θ' ακούνε.

Δεν φοβάμαι,
δεν φοβάμαι σου λέω,
πάρε με έξω
έξω στα χωράφια του μυαλού σου
σαν ένα άλογο κουτσό να με τελειώσεις.
Με φιλί στερνό.
Δίχως αντίο.
Οι λέξεις γι'αυτό που νιώθω..
δεν αρκούν όλου του κόσμου οι λέξεις..

Θα σε ξαναβρώ.
Να το ξέρεις πως θα σε ξαναβρώ, δεν φοβάμαι.
Και ας μου πάρει τα άστρα,
κι ας μου πάρει το σύμπαν και την κόλαση ακόμα.
Θα σε ξαναβρώ.
Και νέος πάλι θα σε δω.
Να σε ακούσω μόνο λίγο.
Να σε γευτώ.

''Πουτάνα ζωή, την κέρδισες πάλι αυτή τη μάχη''.


(Ένα σημείωμα έγραφε δίπλα στο κομοδίνο)



-ΚΡΟΤΟΣ-

Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

Πνιγμός

Τι περίεργο πράγμα η αγάπη.
Σαν την θάλασσα.
Αν δεν ξέρεις κολύμπι.
Καταδικασμένος είσαι.
Να πνιγείς.

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Ομφάλια δέσμευση

Ενδύομαι το σκοτάδι.
Ομφάλια δέσμευση.
Πρωτόγονη λατρεία.
Μοιραία η εξέλιξη απ'το σκοτάδι.
Χαμηλά.
Έρεβος δίχως πάτο.
Δίχως ψυχή.
Σε δρόμο απόψε μοναχοί.
Ψυχές, σκιές και άγγελοι.
Και δαίμονες ακόμα.
Όλοι μαζί.
Κοιτάμε.
Το πατρικό ετούτο σκότος.
Που χαϊδεύει.
Τη στυγνή πραγματικότητα.
Και που με ελπίδα και με φως,
συγκρούεται ολάκερο.
Ομφάλια δέσμευση.
Κομμένη.

Πάρε τις λέξεις τούτες.
Μα το σκοτάδι άσε μου.
Για μένα.

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Φοίνικας


Σιωπηλά αναδύομαι απόψε.
Φοίνικας.
Περίλαμπρη η αμαρτία.
Στολίζει τον ουρανό.


Δεν με βλέπεις;
Δεν είναι ίδιος ο ουρανός;
Μάλλον οι αμαρτίες,
Δεν αστράφτουν όπως νόμιζα.


Δεν πειράζει.
Όλα τώρα είναι.
Όπως έμελλε να είναι.
Οριστικά.


Βροντερά τσακίζομαι απόψε.
Σκιά.
Συνείδηση τεμάχια.
Λερώνουν τον ουρανό σου.



Και τέλος;
Μένουν κάτι λέξεις.
Σε χαρτί τσαλακωμένο.
Σαν στο έδαφος ρημάζει ο ουρανός μου.







Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013

Όταν ξανά δεν θα ανατείλει.


Αγκάλιασε με απόψε.
Στο γεμάτο αγάπη στήθος,
σφίξε με.

Κρυώνω.
Μπάζει η ζωή εδώ.
Τα τρύπια όνειρα τον τρόμο δε καλύπτουν.

Φίλα με απόψε.
Στο διάολο να στείλω την παγωνιά.
Και με την ζέστη σου τον κόσμο να καλύψω.

Οι λέξεις κυλάνε, τα όνειρα κυλάνε.
Οι άνθρωποι κυλάνε.
Και οι ζωές αμάξια που τα πήραν κατηφόρες.

Ας βρω λιμάνι και ηρεμία στην αγκαλιά σου απόψε.
Και στο φιλί σου το ζεστό ας ριζώσω.

Σαν παλιό καλό δέντρο.
Από εκείνα που θα πεθάνουν.

Όταν ξανά δεν θα ανατείλει.

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

Εδώ δεν είναι η Ιθάκη που διάβασες

Κόπιασε καλέ μου ταξιδιώτη.
Ετούτη η δοξασμένη γη πολλούς φιλοξένησε,
σαν εσένα.
Κόπιασε.
Να σε κεράσουμε και 'σένα ότι και εκείνη.
Πόνο να σε φιλέψουμε και αδικία να κατευνάσεις,
την λυσσασμένη δίψα σου.

Εδώ δεν είναι η Ιθάκη που διάβασες.
Μήτε η δόξα που περίμενες να βρείς στα χώματα της.
Και τα φαντάσματα εκείνων των δοξασμένων ηρώων.
Γύρισαν το κεφάλι.

Άλλωστε καλύτερα η λησμονιά του χρόνου.
Παρά το κρυφοκοίταγμα στο λεηλατημένο παρόν.

Κόπιασε καλέ μου ταξιδιώτη.

Και ας είναι αυτή η μόνη καλοσύνη που θα λάβεις απο μένα.

Γιατί άλλο τίποτα δικό μου δεν είναι για να δώσω.

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Δάδες

Αυτοί που φόβο δεν γνωρίζουν,
ας διαβαίνουν στο σκοτάδι φέροντας δάδες.
Με την φωτιά τους θάρρους τους,
ας φωτίσουν την ψυχή εκείνων.
Που δειλά-δειλά ξυπνούν.
Φωτίστε!

Φωτίστε το σκοτάδι!

Κυριακή, 19 Μαΐου 2013

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης



Οι ''Χάρτινες Ψυχές'' και οι εκδόσεις Οσελότος στην διεθνή έκθεση βιβλίου Θεσσαλονίκης! Σας περιμένουμε να ταξιδέψετε μαζί μας!




Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Στο άγνωστο


Δαιμονοποιήσαμε το άγνωστο.
Εγκαταλείψαμε την ελπίδα.
Γεννήσαμε εφιάλτες.
Και πιστέψαμε έναν ποιητή που τόλμησε.

Να πάει στο άγνωστο, χωρίς ελπίδα, με εφιάλτες συντροφιά.

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Αγενείς επιθυμίες


Κλείνει τον κλοιό και εναγκαλίζεται.
Ο όφις της προσδοκίας στην αγκαλιά,
του λεξοπλάστη αυτού.
Το φως συρρικνώνεται, πεθαίνει έντρομο.
Καθώς μια μετά την άλλη οι επιθυμίες αναβλύζουν.
Ειλικρινείς.
Κάποιος τις ονόμασε.
Αγενείς θαρρώ πως είναι.
Που με την ύπαρξη τους μόνο.
Προσβάλουν μερικά κεφάλαια στο βιβλίο της δημιουργίας.
Αναρωτήσου.
Είναι αρετή η επιθυμία;
Και είναι όλες οι επιθυμίες πραγματικά δικές σου;

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

Κτήνος

Ο κόσμος φλέγεται.
Σε έναν πύρινο ορυμαγδό γδύνεται.

Και αποκαλύπτει την πραγματική φύση του Κτήνους.
Άνθρωπος.

Ποτέ ξανά το φως και το σκοτάδι δεν πολέμησαν τόσο λυσσαλέα.
Για μια δημιουργία.
Για μια συλλογική ψυχή.

Και αυτός ο άνθρωπος να δείχνει συμπόνοια και πόνο,
σε ίσα μέρη.
Παράδοξο πλάσμα.

Ορισμό δεν βρίσκω.
Λέω να τον κατατάξω στα κολασμένα.

Σε εκείνα που λατρεύω και μισώ μαζί.
Ας είναι.

Σε όσες μέρες μου απομείνουν.

Σε όσες μέρες απομείνουν στο κολασμένο ετούτο κόσμο.
Του ανθρώπου.

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013



Οι Συγγραφείς Δέσποινα Παπαδοπούλου- Σιάκας Κωνσταντίνος και οι εκδόσεις Οσελότος σας προσκαλούν την κυριακή στις 27 Ιανουαρίου στις 11:30 το πρωί στο καφέ μπάρ ΛΟΥΚΟΥΜΙ που βρίσκεται στην πλατεία Αββησυνίας 3 στο Μοναστηράκι σε μια ήρεμη και χαλαρή συνάντηση-παρουσίαση του βιβλίου Χάρτινες Ψυχές. Ελπίζουμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας και αυτήν την φορά να μην σταθεί τίποτα εμπόδιο στο να γνωριστούμε σε ένα όμορφο και ήσυχο περιβάλλον. Θα σας περιμένουμε όλους. Στην εκδήλωση θα μιλήσει η ποιήτρια Ελένη Ψαρουδάκη και η συγγραφέας Παπαδοπούλου Δέσποινα. Ποιήματα θα απαγγείλει η ηθοποιός Κατερίνα Χρήστου.




http://www.facebook.com/events/153144914835039/

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Ημέρα όγδοη

Και τώρα σβήνουμε ψυχές φλεγόμενες.
Ψυχές που στάχτη γίνηκαν.
Σε ιερή φωτιά που άναψε το πάθος τους,
για αγάπη.
Και τώρα τις παίρνουμε στα χέρια.
Ευλαβικά τις ντύνουμε με σάβανο λευκό.
Την μαυρίλα τους κανείς να μην θωρεί.
Εφτά ημέρες.
Μοιρολόι.
Και θρήνος κολασμένος.
Και πρίν η έβδομη τον ήλιο ξαποστείλει.
Ακούμπα την καρδιά σου.
Και αφουγκράσου.

Και τώρα;

Και τώρα κοιτάμε τις ψυχές.
Αυτές που σβήσαμε και θάψαμε.
Αυτές που αγαπήσαμε και αφήσαμε.
Να φωτίζουν τον ίδιο ουρανό.
Αυτόν που λατρεύουμε και βλέπουμε.
Με δάκρυα στα μάτια και πόνο στην ψυχή.

Ένα, δύο.

Στάχτη.
Έγινε η ψυχή η δικιά σου στάχτη.
Τι γλυκά θλιβερή που είναι η αγάπη.

Όγδοη μέρα.