Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

Ψυχές παλιές


Ψυχές παλιές κλεισμένες σε νέων μορφές.
Αγναντεύουν το χθές με λαχτάρα γεννημένη στο προσκεφάλι.
Της ελπίδας.
Ψυχές δακρυσμένες απο αυτά που δεν ζούνε.
Και απο την σοφία στην ματιά που ήρθε απρόσμενα.
Και ανηλεώς ξαφνικά και ανήθικα.
Μην κρύβεις τον ήλιο απο τα μάτια μου είπε μία απο αυτές.
Την μέρα πραγματοποιούνται τα μεγαλύτερα εγκλήματα σε βάρος σου.
Τα μάτια ανοιχτά να έχεις.
Τους υπαίτιους καθαρά να τους κοιτάς.
Σε λίγο θα σας βρώ του απαντώ.
Σε λίγο θα ανταμώσουμε.
Ψυχές παλιές και γερασμένες.
Σε σώματα νέων.
Στα σώματα εκείνων.
Στα σώματα μας.
Φώς.
Βάζω το χέρι.
Να βλέπω δεν θέλω.



Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Σκακιέρα



Αναρωτιέμαι ποιό πιόνι την θέση μου να πήρε.
Στο παιχνίδι της σκιάς και του φωτός.
Στην μάχη που μαίνεται μεσ'της καρδιάς το μάυρο πέπλο.
Στης καρδιάς σου το ζοφερό λιοπύρι.
Σκακιέρα τελικά η ζωή.
Και 'μείς μονάχα πιόνια στο παιχνίδι των λυγμών.
Των στιγμών και των ερώτων.
Πιόνια ασπρόμαυρα στα χέρια των μοιρών.
Άσπλαχνε μοιραγέτη Δία.
Βαρέθηκα στα χέρια σου να χάνω την αγάπη και το σθένος.
Υποτάσσομαι.
Στην μοίρα άλλο δεν εναντιώνομαι.
Στην θέληση σου πιστός θα παραμείνω.
Πιστός σε σένα και σε εκείνη.
Πιστός.

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2012

Παράσημα


Κράτα τα περήφανα και φανερά τα λάθη σου.
Μπροστά στο στήθος για να φαίνονται.
Είναι τα παράσημα σου και οι ουλές σου.
Ναι, καλά με άκουσες.
Είναι οι ουλές που δείχνουν οτι πληγώθηκες.
Και τα παράσημα τι είναι θα ρωτήσεις σίγουρα.
Παράσημα όχι γιατί διέπραξες λάθος.
Όχι, όχι.
Παράσημα γιατί τόλμησες να αποτύχεις.
Πού;
Εκεί που άλλοι δεν προσπάθησαν καν φυσικά.
Να ζείς μετανοιωμένος, ναι.
Αλλά να έχεις και λόγο να μετανιώνεις.
Αυτά είναι τα παράσημα σου.
Φόρα τα με περηφάνεια και ντροπή.
Να τα βλέπουν όλοι και να λένε.
Τον βλέπεις αυτόν;
Αυτός τόλμησε...

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

Στηρίζουμε τους ανθρώπους του e-charity magazine σε αυτόν τον διαγωνισμό ποίησης, φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Τα πρώτα ποιήματα θα βραβευθούν και το βραβείο θα πάει για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Συμμετέχω με το δικό μου ποίημα, Άνθρωπε. Το ποίημα με τα περισσότερα Likes κερδίζει. Αξίζει τον χρόνο μας εφ'όσον είναι για φιλανθρωπικό σκοπό. Εμπρός φίλοι μου! Πάμε!


http://www.e-charity.gr/final.php?id=721&tef=May&y=2012

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012

Γυάλινη φυλακή



Ακούς αυτό το απόκοσμο ξύσιμο στο τζάμι;
Πάλι η ψυχή μου αγριεύει νομίζω.
Θαρρώ πως θα σπάσει απόψε το γυαλί.
Και θα δραπετεύσει.
Βέβαια, το ίδιο είπα και εχθές.
Και προχθές.
Απο τότε που έφυγες μετράω τα ραγίσματα στο τζάμι.
Χιλιάδες, σαν τις βρόχινες σταγόνες που ραγίζουν τον δρόμο έξω.
Αλλά νομίζω πως απόψε θα θρυμματίσω το γυαλι οριστικά.
Θα μπορούσες να πείς πως θα ελευθερωθεί η ψυχή μου.
Αλλά ξέρεις τι νομίζω;
Καμιά ψυχή απο τον έρωτα λευτεριά δεν βρίσκει.
Και αν σου την κλέψουν μια φορά, τότε καταδικασμένος είσαι.
Να ψάχνεις την ψυχή σου σε κάθε αγκαλιά.
Σε κάθε φιλί και δάκρυ.
Κλεμμένη καθώς είναι.
Και όλες οι γυάλινες φυλακές που φτιάχνεις να σπάσουν.
Λευτεριά κακόμοιρε ποτέ δεν θα βρείς.
Πάλι η ψυχή μου αγριεύει νομίζω.
Να σπάσω το γυαλί;
Η Σκλαβωμένος και άψυχος να παραμείνω;