Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Ελπίδα

Στην πατρίδα μου

Στην απουσία του φώτος.
Σκοτάδι κυριαρχεί.
Γεννήθηκες σε μια πατρίδα.
Που σου στέρησε το φώς σου.
Τυφλός γυρνάς την τύχη σου να ψάχνεις.
Κάτι πατάς με τα γυμνά σου πόδια.
Σκύβεις να δείς, να νιώσεις και να αγγίξεις.
Οσμίζεσαι τον θάνατο, τις φλόγες και το χάος.
Και εκεί ανάμεσα στο θάνατο που απλώνεται τριγύρω.
Ενα λουλούδι πιάνεις, μικρό μα υπαρκτό.
Πιέζει για ζωή ανάμεσα στην κόλαση.
Ενα λουλούδι που εφύτρωσε.
Μια ελπίδα που εφύτρωσε.
Εσυ ξένε αναγνώστη προσέχεις που πατάς;
Προσέχεις που διαβαίνεις;
Την ελπίδα μην πατάς.
Την ελπίδα μην αφήνεις.
Φως...

2 σχόλια:

  1. Ότι γίνεται στον κόσμο γίνεται από την ελπίδα.

    καλό βράδυ Κωνσταντίνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.