Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Σκοτάδι και Φώς

Ακόμα ένα βράδι που σιώπας.
Την μοίρα σου την ίδια καταριέσαι.
Η μήπως όχι;
Είναι ο φόβος σου φριχτός μάλλον.
Και οι άνθρωποι μικροί.
Φώς;
Δεν τρυπάει το σκοτάδι σου το φώς.
Μπάλωσες κάθε χαραγματιά με δάκρυα.
Σκοτάδι λοιπόν.
Αυτό επιλέγεις;
Αυτό γεννιέται σήμερα;
Ας είναι.
Αλλά να ξέρεις.
Εγώ στο σκοτάδι μέσα γεννήθηκα.
Και τα μυστικά του όλα ξέρω.
Θα καθήσω εδώ.
Στην ακρούλα του μυαλού σου.
Να μαζεύω την στεναχώρια σου.
Και όταν έλθει ο καιρός.
Να σπάσω την μαυρίλα με αγάπη.
Και την ζωή σου με φώς να πλημμυρίσω.
Ποιός είμαι;
Ποιός ξέρει;
Κανείς όμως δεν πρέπει μόνος να πονά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.