Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Le roi est mort-vive le roi

Της ψυχής το κλάμα το φριχτό ακούστηκε στα τάρταρα.
Βογγήξανε οι ουράνοι και οι άγγελοι πιο πέρα.
Νερό δεν ρίχνει ο ουρανός μα της καρδιάς το αίμα.
Το νέκταρ του δαίμονα, της λησμονιάς η βέρα.
Ψυχή και σώμα ανίερος δεσμός, γάμος του θανάτου.
Γιατί κλαίς;
Ώστε είναι ο πόνος σου φριχτός;
Μέχρι να έρθει ο επόμενος ας είναι αυτός ο πιο φριχτός.
Άνθρωπος γεννήθηκες, φθαρτός και αξιολύπητος.
Τα δάκρυα γραφτό είναι να ρίχνεις πιο πολύ απο το γέλιο.
Και μέχρι τα μάτια να σηκώσεις, αεράκι η ζωή και πάει.
Και τώρα γερασμένος αργοπεθαίνεις στο νεκροκρέβατο.
Και απ’έξω ο όχλος δυνατά φωνάζει.
Le roi est mort-vive le roi!
Ο βασιλιάς πέθανε- ζήτω ο βασιλιάς.
Φύσηξε σήμερα.
Πως πέρασε η ζωή...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.